به گزارش تیترداغ؛ متاسفانه مدتی است که تقوا حلقه‌ی گم شده‌ی سیاست داخلی کشور است. این مسئله باعث شده اخلاق انتخاباتی برخی نامزدها در شأن انتخابات جمهوری اسلامی نباشد. از وعده‌های عجیبی که می‌دهند تا دوقطبی‌های عجیب‌تری که ایجاد می‌کنند.

تقریباً هرکس که مطبوعات را دنبال می‌کند از این کلی گویی ها خسته شده است. به همین دلیل بگذارید به مصداق‌های آن اشاره کنم تا روشن شود مسئله یک شخص خاص و یک حزب نیست. مسئله اخلاق اسلامی است که بعضاً با عطش قدرت برخی در انتخابات، شهید می‌شود.

برای مثال در جریان راست کشور، رفتار و منش امثال رییسی، رضایی و جلیلی را با شخصی مثل قالیباف مقایسه کنید. شخصی که از تقریباً از هر فرصتی برای اهداف انتخاباتی خویش استفاده کرد. بی‌توجه به حساسیت پست فعلی اش و شرایطی که کشور درگیر آن است. او دقیقاً مظهر فردی است که وسط دعوا نرخ تعیین می‌کند.

در جریان مقابل هم همین طور است. فارغ از عملکرد سیاسی عارف، او با متانت و شخصیتی قابل تقدیر و به دور از حاشیه سازی در انتخابات ریاست جمهوری شرکت کرد. حال در همان طیف فکری شخصی مثل کرباسچی هم هست. کسی که هنوز تلخی رفتار زننده‌اش در یک سخنرانی انتخاباتی در مورد مدافعان حرم، در کام خیلی ها مانده‌است.

حالا این رفتار زننده به کانال‌های تلگرامی هم رسیده است. ما که نمی‌دانیم از که و کجا خط می‌گیرند. اما می‌دانیم در دو روز گذشته دو دروغ بزرگ را انتشار دادند.

  1. کاهش بودجه‌ی سپاه و ارتش، که دولت سریعاً آن را تکذیب کرد.
  2. ممنوعیت وارداتی عراق برای برخی کالاهای ایرانی، که آن هم بعداً مشخص شد که ممنوعیت کلی بوده که از کشاورزان عراقی حمایت شود و اساساً مختص به ایران نیست.

در نهایت چه ما بنویسیم و چه ننویسیم، داد بزنیم یا نزنیم، تأثیری ندارد. به قول معروف، “نرود میخ آهنی در سنگ”. مانند بسیاری دیگر از موارد، این بار هم بر دوش مردم است که به خصوص در این ایام هر خبری را زود باور نکنند.