نوجوان ۱۴ ساله ای که اسوه اخلاق بود

نوجوان ۱۴ ساله ای که اسوه اخلاق بود

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی تیتر داغ؛ دانش آموز واژه ای است که با بردن نام آن خاطرات دوران مدرسه برای همه تداعی می شود، خاطره بازی های کودکانه، نیمکت ها و تخته های چوبی و مدرسه هایی که بوی مهر می دادند و کتاب هایی که عطر و بوی خاصی داشتند.
دانش آموزانی در این مرزو بوم هستن که امسال جایشان در نیمکت های مدرسه خالی است دانش آموزانی که اخلاق و بصیرت سر لوحه آنها بود به مناسبت اول مهر بر آن شدیم از نوجوانی یاد کنیم که بصیرت و عشق به اهل بیت در وجودش موج میزد و اکنون این نوجوان در میان هم کلاسی هایش نیست و درد نبودش برای دوستانش دوچندان است .

در خرداد ماه سال 1385در شهریار چشم به جهان گشود. او اولین فرزند خانواده بود، بعد از گذراندن دوران کودکی جذب مسجد شد و پر از دغدغه های فرهنگی بود، آرش رمضانخانی با اینکه 14 سال بیشتر نداشت حرف ها و حرکاتش او را بزرگتر نشان می داد، عشق علاقه زیادی به امامان و ائمه اطهار داشت، به طوری که همیشه میگفت دوست دارم در ایامی که متعلق به ائمه باشد از دنیا بروم .

با سن کمی که داشت در اکثر فعالیت های فرهنگی مسجد نفر اول بود نمونه یک نوجوان که اخلاص و بصیرت را میتوان در کارهایش دید با توجه به قدرت مدیرت بالا و سن کمی که داشت توانست مسئول نیروی انسانی پایگاه شود محله شود و خیلی سریع وارد دستگاه اهل بیت شد با اینکه تنها 14 سال داشت هوش و مدیرت آن در خادمی اهل بیت و دغدغه های فرهنگیش قابل ستایش بود به طوری که با نوجوانان محل گروه فرهنگی –قرآنی حضرت قاسم را تشکیل دادند و در آن به کار های فرهنگی و ارزش های اخلاقی می پرداختند.

هرجایی در مسجد و بسیج میتوان ردپایی از آرش دید از محفل انس با قرآن کریم گرفته تا گروه سرود و ایستگاههای صلواتی آرش نه تنها خودش پایه کار همه این فعالیت ها بود بلکه هروقت هرجا مشاهده می کرد کار روی زمین افتاده چه از لحاظ مالی و چه از نظر نیرو خودش سریعا وارد کار می شد .

تقدیر الهی بر آن بود که در سن 14سالگی و در30شهریور ماه سال 1399 مصادف با شهادت حضرت رقیه (س) بر اسر سانحه در دناک تصادف از پیش تمام دوستانش که او را با دغدغه فرهنگی و اخلاص شناخته اند برود . روحش شاد. یادش گرامی.

دوستانش به یاد او چنین می نویسند :

نمونه کامل جوان مومن انقلاب

گاهی اوقات می دیدیم برگزاری ایستگاه صلواتی به دلیل مالی برای بچه ها سخت بود ، اما وقتی آرش می فهمید نمی گذاشت نا امیدی در دل بچه ها ریشه کند، همیشه می گفت ؛بلند که بشیم ،شروع به کار که کنیم کار رو زمین نمی مونه خدا خودش همه چیز را درست می کند ، گاهی وقتی هرجوری که بود گاه با پول تو جیبی های خودش ایستگاه صلواتی را محیا می کرد.

دیگه همه اهل محل می دانستند در هر مراسمی برای ائمه ایستگاه صلواتی پایگاه به هر طریقی که هست پا برجاست .شور حسینی آرش موجب انگیزه و دلگرمی برای بچه ها می شد چقدر خوبه که با سالروز شهادت حضرت رقیه به شعور حسینی رسید و از میان ما پر کشید و رفت .